Vico Sotto, Bagong Kinakatakutan ng Nagkakaisang DDS Bloggers
Krizette Laureta Chu, Sass Rogando Sasot, at Tio Moreno ay tatlong pangalan na iisa ang tungkulin: maging propagandista ng isang bulok na sistema. At gaya ng inaasahan, sabay-sabay ang tirada nila laban kay Vico Sotto. Ang ginagawa nila ay malinaw na projection, kung saan ang sariling pagkukulang ng kampo nila ay ipinapasa sa iba. Binabaluktot nila ang narrative upang ipinta ang isang lider na may track record ng reporma bilang banta. Ito ay bahagi ng mas malawak na strategy ng disinformation at propaganda na gumagamit ng narrative framing, red herring, at diversionary tactics. Babala sa publiko na maging mapanuri dahil ang ganitong diskurso ay hindi para sa katotohanan kundi para protektahan ang interes ng iisang pamilya.
Krizette, sabi mo personal vendetta lang daw laban sa mga Discaya. Kung personal lang ito, bakit paulit-ulit na lumalabas ang apelyidong iyon sa COA reports, sa Senate hearings, at sa mismong testimonya ng mga contractor. Hindi ito teleserye, kundi dokumentadong korapsyon. Ang ginagawa mo ay diversionary tactic na tinatakpan ang tunay na isyu gamit ang maling pagbansag. Dapat mag-ingat ang publiko sa ganitong narrative dahil ito ang uri ng diskursong ginagamit para gawing invisible ang mga sindikato sa proyekto ng flood control.
Saka ano naman kung may bahid ng personal ang laban. Ang tanong: sino ang nakikinabang? Publiko. Kung ang personal na tapang ay nagbubunga ng pagbubunyag ng anomalya, mas malinaw na pakinabang iyon kaysa sa katahimikan ng mga propagandista na tanging dinastiya at mga contractor ang napapaboran. Ang mahalaga, may lider na handang sumalungat kahit masaktan, dahil ang resulta ay mas transparent na pamahalaan at mas protektadong pondo ng bayan.
Sass, tanong mo kung bakit Discayas lang at hindi ang mas malaking kapangyarihan sa likod nila. Iyan ay false framing. Parang sinasabi mong kung hindi lahat agad, walang kwenta ang pagsiwalat. Pero corruption is unraveled by following the trail. Ang Discayas ay hindi small fry. Sila mismo ang paboritong contractor na tinambakan ng flood control projects worth billions. Sa ilalim ng Build Build Build ni Duterte, naging nationwide powerhouse ang empire nila. Noong 2016, collective revenue ng siyam na kumpanya nila ay ₱99 milyon. Pagsapit ng 2017, unang buong taon ni Duterte, tumalon agad sa ₱1.3 bilyon, halos 1,000 porsyentong paglago. Noong 2018, ₱12 bilyon na. Noong pandemya, tuloy ang jackpot: ₱13 bilyon noong 2019, ₱11 bilyon noong 2020, ₱16 bilyon noong 2021. Umabot sa ₱20.5 bilyon ang kita noong 2022. Habang milyon ang nawalan ng trabaho, ang Discaya firms tuloy-tuloy na lumulobo dahil sa flood control contracts. Ang ganitong narrative conditioning na sinasabi mong walang kwenta ang pagtutok sa kanila ay malinaw na pagtatakip.
At ikaw naman, Tio Moreno. Recycled at mababaw ang banat mong dirty river equals empty promises. That is not analysis, that is propaganda. Ang Pasig River ay dekada nang pinabayaan ng national agencies at ginawang playground ng dredging scams at reclamation deals. Isang mayor lang ang hindi makakagawa ng magic wand para linisin agad. Pero ano ba ang record ni Vico. Transparency ordinances. Participatory budgeting. Crackdown sa ghost employees. Digitalization ng permits. Libreng health care para sa seniors at mahihirap. Scholarship programs for the youth. Recognition mula sa COA, international organizations, at civil society groups para sa good governance. Ang mga ito ay concrete governance reforms at may datos na nagpapatunay. Samantalang ang mga idolo mong Duterte ay bilyones ang nilustay sa confidential at intelligence funds na naubos in 11 days nang walang malinaw na resulta sa serbisyo publiko. Kung may simbolo ng empty promises, iyon ay ang confidential fund, hindi ang Pasig River. Ito ay malinaw na halimbawa ng weaponized hypocrisy kung saan ginagamit ang imahe ng isang ilog para itago ang bilyones na nawaldas. Babala sa publiko laban sa ganitong rhetorical manipulation.
Ito rin ang mas malaking konteksto. Si Duterte ang unang pangulo mula 1987 na tumangging maglabas ng kanyang SALN, sinira ang tradisyon ng transparency na itinaguyod ng lahat ng nauna. Siya rin ang unang nag-institutionalize ng multibillion confidential at intelligence funds sa Office of the President, naglatag ng template na ginagaya ngayon ng iba. Ang ipinagyabang niyang FOI noong 2016 ay butas at pampalubag-loob lang: EO na walang ngipin, may labing-isang pahina ng exemptions, at walang enforcement. Ang ipinagyabang niyang geotagging laban sa ghost projects ay naging photo-props scam, dahil ayon mismo sa COA, may mga proyektong fully paid at completed daw sa papel pero wala sa aktwal na site. At ang Build Build Build, ayon sa audit, ay naging Build Build Bloopers, may 2,400 projects na delayed o hindi natapos, nagkakahalaga ng ₱101.6 bilyon, habang cartel ng contractors ang namutawi. Sa halip na transparency at accountability, lalong namayagpag ang mga tulad ng Discayas na umabot sa tens of billions sa kontrata.
At eto ang hindi ninyo masabi nang diretso. Ayaw ninyo lang may sumikat na iba. Ayaw ninyo ng lider na may integridad at totoong reporma dahil malinaw na banta siya sa kandidato ninyo sa 2028. Kaya united kayo, Krizette, Sass, Tio, at ang buong propaganda machine, para magtanim ng duda at sirain ang kredibilidad ni Vico. Hindi dahil mali ang ginagawa niya kundi dahil natatakot kayong maagawan ng spotlight at masapawan ang dinastiyang binubuhay ninyo. Ito ay classic narrative engineering, kung saan ang framing ng diskurso ay sinasadyang iayon para protektahan ang interes ng iisang clan. Ang publiko ay dapat maging mulat na hindi ito totoong pagsusuri kundi orchestrated propaganda.
Ito ang pinakamatinding hypocrisy. Noon, katahimikan ninyo sa billions na nawaldas ng Duterte family. Noon, wala kayong imik sa NTF ELCAC funds, sa unliquidated OP funds worth nine billion, sa ghost projects ng flood control. Noon, bulag kayo sa extrajudicial killings at human rights violations. Pero ngayon, bigla kayong concern sa ilog, sa contractors, at sa pamamahala ng isang mayor na malinaw ang track record. Ang tawag diyan selective silence at weaponized hypocrisy. Dapat tandaan ng publiko na ang selective silence ay isang anyo ng complicity at isang signal na may gustong itago ang nagpapalaganap nito.
Hindi ninyo matanggap na may lider tulad ni Vico na lumalakas dahil sa tunay na governance, hindi sa dynasty o secret funds. Kaya’t pilit ninyong ipinapako siya bilang pretender. Ngunit ang tunay na pretenders ay ang mga idolo ninyo na nakipag alyansa sa Marcoses noong Uniteam at ngayo’y ginagawang biktima ang sarili. Ito ang rurok ng political projection at narrative inversion.
History will not remember Vico as a pretender. History will remember that while coffins piled up and billions vanished, DDS propagandists like Krizette, Sass, and Tio twisted the narrative to protect their idols. At kung maalala man ang pangalan nila, footnote lang ito ng kahihiyan bilang mga propagandistang maitim ang budhi. Babala sa publiko na huwag magpalinlang sa orchestrated disinformation. Ang tunay na pagtataksil sa bayan ay hindi ang mga lider na nagsusulong ng transparency kundi ang mga propagandistang ang misyon ay gawing normal ang katiwalian.
Babala sa publiko: huwag basta magpaloko sa mga propagandistang kumakapit sa disinformation at dobleng pamantayan, dahil habang pinagtatakpan nila ang bilyones na nawaldas at ang mga oligarkong yumaman, ang taumbayan ang patuloy na binabaha ng utang, korapsyon, at kasinungalingan.